Over de straathonden en katten in Kusadasi

Over de straathonden en katten in Kusadasi

zwerfdieren voeren
zwerfdieren voeren

Het was tijdens mijn zomer vakantie, één van de eerste dingen die mij opvielen; de grote aantallen straathonden en katten op straat. Vooral in hoteltuinen en in de buurt van hotels en restaurants. De meesten waren schattig, vooral de kittens en de puppies. Ik kon nooit de verleiding weerstaan om de zwerfdieren wat eten te geven. Dat gold overigens voor veel toeristen.

Ik hoorde zo wel eens opmerkingen: “Die beestjes komen hier niks te kort” of “Die beesten eten beter dan wij”.  In de drukke zomermaanden is dat soms misschien waar maar wat gebeurt en ná de zomer?

 

Een paradijs in de zomer, een hel in de winter

lege straten in de winter

Omdat er betrekkelijk veel voedsel is, blijven de meeste kittens en puppies wel in leven.  Zeker bij hotels is het in de zomer soms een paradijs voor de diertjes.

Maar wist u dat Kusadasi en de meeste andere toeristische plaatsen na het vakantieseizoen héél anders zijn? De toeristen gaan weg, de meeste mensen met een vakantiehuis gaan weg. Verreweg de meeste hotels en pensions zijn gesloten. Ook veel restaurants zijn buiten het seizoen niet open.

Voor veel zwerfdieren verandert het paradijs dan in een hel.

 

 

 

Wat is het gevolg?

katten zoeken voedsel in vuilcontainer
katten zoeken voedsel in vuilcontainer

Buiten het toeristenseizoen zijn de straathonden  en katten afhankelijk van de weinig aanwezige mensen die nog voeren en van hetgene ze nog kunnen vinden in de vuilcontainers. Voor wat betreft de vuilcontainers zijn de katten in het voordeel ten opzichte van de honden die daar immers niet in kunnen springen. Omdat er minder mensen zijn is er natuurlijk ook veel minder voedsel te vinden in vuilcontainers. Soms helemaal niets. Wist u dat er hier in de winter vele woonwijken zijn waar vrijwel niemand woont?

 

hongerig en ziek katje
ik wou dat ik niet geboren was…..

In de winter is het dus veel moeilijker voor de zwerfdieren om aan voedsel te komen. Na slechts een paar weken tijd zien de poesjes en hondjes er niet meer zo schattig uit, maar mager en ziek. Vaak vol vlooien, wormen en met onstoken ogen en wonden.

De zwerfdieren zijn van niemand en veel te weinig mensen kijken er naar om.

 

 

 

Wat kun je eraan doen als toerist?

zieke hongerige puppy
Nu ben ik niet meer zo schattig om te zien

Als je hier op alleen enkele weken op vakantie bent zijn de mogelijkheden om te helpen enigszins beperkt. Dieren adopteren is mogelijk maar het is een proces van maanden.

Omdat er zoveel dieren jammerlijk aan hun einde komen, is voorkomen dat ze worden geboren, eigenlijk het beste. Dit door middel van sterilisatie en castratie. Daarbij kunt u helpen doormiddel van een donatie. Hoewel de kosten voor  sterilisatie en castratie hier in Turkije beduidend lager zijn (mistens 4x goedkoper als in Nederland), het kost toch geld. Veel Turkse mensen kunnen het niet betalen.

Gelukkig zijn er dieren liefdadigheidsinstellingen zoals Animal Rescue Kusadasi  bestaande uit vrijwilligers, die hun best doen het leed van de dieren te verzachten. Waar nodig wordt medische hulp gegeven en dieren die onder onze hoede komen worden als ze weer beter zijn gesteriliseerd of gecastreerd.

Zolang het financieel haalbaar is laten we zwerfdieren casteren of steriliseren om te helpen de groei van de zwerfdierenpopulatie te beperken. Als u al eens hier bent geweest dan weet u ook dat er veel geld nodig is. Gezien het aantal zwerfdieren is er eigenlijk altijd geld te weinig. Daarom is uw donatie  hard nodig!

 

 

Lobbes uit het dierenasiel in Didim

Lobbes
Lobbes
straathond krijgt nieuw baasje in Kusadasi

In Nederland hebben we vroeger altijd dieren gehad, Zowel honden als katten. Tot het laatste jaar met het oog op het vertrek naar Kusadasi in Turkije.

Vóór ons vertek was ik al aan het kijken naar hoe een hond te krijgen in Kusadasi. Nu is het beter maar toendertijd was het asiel alhier in Kusadasi een ramp. In ons hart ging ons hart uit naar deze honden maar gezien alle papieren rompslomp om de hond met ons mee te laten reizen naar Nederland op vakanties en de kosten wilden we niet het risico lopen een hond te nemen die vroegtijdig zou overlijden aan een of andere ziekte, Daarom zijn we gaan kijken in Didim waar het asiel een betere reputatie had qua hygiene en verzorging van de dieren.

We gingen eigelijk voor een jonge hond van een maand of 4, 5. Maar toen zag ik Lobbes, een hond van ongeveer 2.5 of 3 jaar. Een labrador, Hij had een andere Turkse naam maar die konden we niet onthouden.

We hebben Lobbes meegenomen en hebben daar nooit een seconde spijt van gehad. Maar we zijn ook dol op katten, Lobbes niet zo in het begin; hij vond het maar rare wezens en gedroeg zich daarom in het begin veel te lomp en te wild. Met een truukje hebben we hem geleerd zich in het bijzijn van katten rustig te gedragen. Al gauw zochten de katten zelf contact met Lobbes en nadat hij ze kon besnuffelen zonder een klap van de katten te krijgen was het goed.

Hond en kat
Lobbes en enkele kattenvriendjes

Nu zijn de katten en Lobbes de grootste vrienden. De katten slapen bij Lobbes in de mand. Hij raakt van streek als hij denkt dat onze katten worden bedreigd. Als ze onderling ruzie maken dan is Lobbes de scheidsrechter.

Ook voor ons is hij erg lief. Als we op vakantie gaan dan reist hij met ons mee. Onze buurvrouw zorgt voor alle straatkatten die bij ons komen eten. Geweldig! Als we maar kort weggaan dan zorgt ze voor Lobbes.

Voor wat betreft katten, het zijn er teveel om op te noemen al hebben ze wel allemaal namen. De meesten zijn aan komen lopen, sommigen die speciale zorg nodig hadden hebben we overgenomen via onze dierenarts. Sommigen zijn verdwenen, andere komen nog steeds.

We proberen zoveel mogelijk katten te laten steriliseren en castreren. Maar sommige katjes zijn mensenschuw en krijgen we niet te pakken hetgeen resulteert in ongewenste nestjes. Ook de katers laten we helpen want ongecastreerde katers kunnen elkaar lelijke wonden toebrengen als ze vechten om de dames en geven veel onrust.